- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
[generis
m.
(vel
n.
)?
cf.
infra 37.]
I.
1.
rura;
tubus. Pl.
wodociąg; aquaeductus.
Syn.
cannae (
MatLub
p. 49, a.
1535)
, cannalia (
PH IV
p. 377,
a. 1578)
, tubi (
SSrSil XVII
p. 58, a.
1506)
.
2.
rusznica; tormentum
manuale, ex quo tela pulvere
tormentario eiciebantur
KH XLIV p. 48 (a. 1456) : hastam cum quattuor equis, XII pedites, unum currum, II f-as.
DŁUG. Hist. IV p. 92 : bombardae minoris seu f-ae ictum, qui scutum perforavit.
Ib. p. 451 : hostes ... fundis, f-is, sagittis, lapidibus Polonos ex muris ... deiiciunt.
3.
dęty instrument muzyczny (piszczałka, flet, klarnet, trąbka); syrinx, tibia, buccina.
Glossae
Pol.
et
Germ.
GLb p. 41 : f-a«pisczalka».
CracArt II p. 563 (a. 1541) : f-ae 4, quas vulgo «czinken» vocant ... f-ae 3, quas «schalmayen» vocant, f-ae 4, quas «schraypffayfen» vocant ... f-a 4, quas «fletten» nominant.Occ. organi ( ib. I p. 184, a. 1466 ; item in organo: JAC. PAR. Serm. fol. 148b ). Cf. Th. VI 830, 7 sqq.
N. locut.
musicus in fistulis (
CracArt II
p. 354, a.
1538)
.
II.
1.
wszelki przewód w organizmie (zwł. przełyk, tchawica);
ductus cibi vel spiritus in corpore animantis.
Dicitur
gutturis (
GŁOG. Phys. fol. b la).
N.
linguae
organ głosu;
vox
DŁUG. Op. p. 29 : obturato linguae f-o, labiorum suorum ianuas taciturnitate ... concludentibus.
2.
wrzód ropny;
vulnus, quod pus
trahit.
Syn.
anthrax (
DŁUG. Hist. IV
p. 410
).
Addtiur apostematica (
GLb
p. 34
).
3.
łodyga;
caulis.
Praec. pióro trzcinowe; calamus scriptorius.
N.
glossam
Pol.
GLb p. 42 : f-a, penna, «pyoro».