Ogólne
Pełne hasło
Więcej

FILIOLUS

Gramatyka
  • Formyfiliolus, filiollus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -i
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. (parvus, carus) filius (saec. XV).
  • II. fratris filius
  • III. filius baptismatis

Pełne hasło

FILIOLUS s. FILIOLLUS, -i m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • N.
I. (drogi) syn, synek; (parvus, carus) filius (saec. XV).
II. synowiec, bratanek; fratris filius
KodWp I p. 118 (a. 1231) : nos Wladislaus ... dux Polonie, f-us ducis Mesiconis.
KodMaz(K) p. 420 (a. 1237): f-i nominati Pacozlay ... hanc donationem patruj sui libenter infringere uoluissent.
KodWp I p. 225 (a. 1247) : Andreas ... f-us Evrardi ... predium ... quod ad eum ex successione Evrardi patrui sui iure hereditario devolutum fuerat ... in elemosynam contulit ... possidendum.
PommUrk V p. 228 (a. 1315) : nos Woldeslavus Loktek ... regni Poloniae dux ... promittimus eciam bona fide ... pro omnibus nostris f-is Dei gracia principibus Cuyavie, Masovie ... pro nostrisque nepotibus Russie principibus.
Ita passim saec. XIV — XV.
III. syn chrzestny, chrześniak; filius baptismatis
AKapSąd I p. 421 (a. 1456) : clerici orationem ... insinuent et patrinos f-os suos informare inducant.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)