- Th. (rec.)
rozpoczęcie, zapoczątkowanie, początek;
initium, inceptio, inchoatio
*SSrSil VII p. 155 (a. 1467) : homines sciunt propter quid ista terra venit in destruccionem et ex cujus p-e.
ArLit I p. 78 (a. 1521) : fecero primum principium in Sententias ... item procurabo scribi ad librum facultatis tempus receptionis mee, cuiuslibet p-is et finitionis Sententiarum.
N.
α.
sollemnis:
Concl. p. 161 (a. 1524) : quantum ad promovendos pro gradu baccalaureatus in sacra theologia fiant omnia, ut moris est, duntaxat circa solennem p-em visum est etc.
β.
ferei. q.
pierwsze, początkowe sformułowanie;
declaratio prima, expressio
princeps
*CodEp II p. 413 (a. 1440) : fratres nostri illinc ad regem Poloniae missi ... exposituri ... nostras i. regis Hungariae voluntates et affecciones ... quarumque p-em de pretactis nostris fratribus ... vestra serenitas potuit sano colligere intellectu.
γ.
phil.
WROCŁ. EpitConcl fol. h IIb: esse ex Deo significat generalem p-em, omnia ergo dicuntur esse ex Deo, que sunt ab Ipso principiata.