- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- H.
- N.
- O.
eccl. kapłan
prowadzący chóry w kościele;
sacerdos choro ecclesiae praepositus
EBO p. 85 : sicut p-or et instigator ad dulcisonum carmen fui.
KodKKr II p. 81 (a. 1381) : p-oris, quem volumus esse principalem in ipsa capella.Ita saepissime. Glossa Pol.
GLb p. 80 : p-or, principalis cantor, in ecclesia vocem praemittens «zaczynacz».
Iuxta ponitur
cantans (
AKap
p. 72, a.
1544)
, cantor (
StPPP II
p. 769, a.
1470).
Dicitur
primus (
DokKKr II
p. 587, a.
1449)
, principalis (
et 13
), temporalis (
MPH VI
p. 658, a.
1384
; pro tempore:
KodWp V
p. 430, a.
1426).
Additur
capellae (
MPH I
p. 658, a.
1384
;
AnnCrac
p. 134, saec.
XIV)
, ecclesiae (
MPVat II
p. 30, a.
1347
et saepissime),
mansionariorum (
MPH VI
p. 658, a.
1384
et saepissime).
Cf.
PRAECANTOR.