Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAECEPTIO

Gramatyka
  • Formypraeceptio, precepcio, s, preceptio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. praeceptum, mandatum, iussum, praescriptum.
  • II. doctrina, ars

Pełne hasło

PRAECEPTIO s. PRECEPCIO s PRECEPTIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
  • N.
  • O.
I. zalecenie, pouczenie, przepis, nakaz,wskazówka; praeceptum, mandatum, iussum, praescriptum.
Dicitur
auctoritativa ( MATTH. Lect. I p. 28 ) , Dominica ( KADŁUB.(Pl) p. 92 ). Occ. recepta; medici praescriptio
Tom. XII p. 129 (a. 1530) : in mittendis herbis et p-bus optimi physici.
Ib. infra p-es illas et herbas in futurum servabo.
II. nauka, wiedza; doctrina, ars
Inst. p. 107 : Plato ... est in omni p-e uir eruditissimus.
URSIN. p. 14 : p-o est doctrina, qua ad scribendum certa lege ducimur.
Syn.
doctrina ( et Tom. VII p. 203, a. 1525) .
Constr. ad I - II:
a. abs. b. sq. gen. c. sq. de:
NIC. BŁ. Serm. II p. 144 : p-o est de hac ira.
d. sq. in c. abl.
CALLIM. Hist. p. 156 : quid sentirent ... Boemi ... de ... p-bus in sacris tradendis suscipiendisque.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)