ten, kto ubiega
się o coś, rości sobie prawdo do czegoś,
zwł. ten, kto zgłasza pretensje prawne
do kogoś lub czegoś; petitor, praec. is, qui iure aliquid sibi
vindicat, (iniustus) alienae
possessionis turbator
KsgPrzem I p. 139 (a. 1426) : Hummel est primus arestator et p-or duarum marcarum aput Nikil.
Ib. p. 219 (a. 1434) : recongnovit domino Petro iudicio teneri IIIIor marcas ... et ... Petrus est primus p-or suorum bonorum in prefato debito.Cf. IMPETITOR