- F.
- G. (rec.),
- Bl.
- S.
- A.
- N.
I.
na zawsze, po wieczne czasy;
semper deinceps, in perpetuum
CodSil(M) II p. 41 (a. 1208) : episcopus ... decimam ... p-r assignavit conventui Trebnicensi.
KodMp II p. 37 (a. 1227) : ego ... ducissa ... contuli ... ecclesie de Suliow ... castores in Pylitia ... p-r possidere.Ita vulgo saec. XIII-XVI c. verbis dare, legare sim., (ob)servare, possidere, vendere, item concordare, (iure) evadere, obtinere sim.
Iuxta posita
perpetuo (
DokWp
p. 352, a.
1297)
, in aevum (
ArHist V
p. 436, a.
1450).
Cf.
PERPETUE
2. PERPETUO
PERPETUUM.
II.
ostatecznie, do
końca; penitus, ad ultimum
KodWp III p. 327 (a. 1369) : molendinum, quod fecerunt... debent p-r destruere et anichilare.
AGZ XIII p. 127 (a. 1442) : obligacionem in Podleski, quam tenuit nobilis Albertus libere dimittit, quia sibi nobilis Adamsatisfecit et solvit predicta p-r (ed. perpetalitate).