- F.
- G.
- Bl.
- S.
I.
dokonanie (zwł. czegoś złego), popełnienie; actus
perpetrandi (praec. in malam partem),
v.
gr. adulterii (
ZabDziej II
p. 84, a.
1483)
, conspirationis temerariae (
KodWp IV
p. 29,
a. 1392)
, peccatorum (
MATTH. Serm. I
p. 110
)
.
Occ.
in bonam partem miraculorum (
KH V
p. 594,
a. 1402).
II.
iur. zobowiązanie
do zapłacenia powodowi dodatkowej sumy
pieniędzy (oprócz głównej
należności); ratio, qua quis pecuniam actori
solvere astringitur praeter id,
quod actor ipse postulaverit
AGZ XIX p. 181 (a. 1479) : si praefatas quingentas marcas non daret sub p-e aliarum centum decem marcarum ... sic perpetrate debent converti in pecuniam capitalem, in quibus ducentis viginti marcis ... villam ... tenere debent.Cf. PERPETRO II 2 b.