- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
KomKadł p. 266 : ad quam gratitudinem inducit hominem quauis creatura.gen. sg. f. quaevis:
APozn I p. 50 (a. 1433) : sine omni contradictione quevis persone.]
I.
(subst.) ktokolwiek, cokolwiek, każdy bez różnicy;
quisquis, quidquid, unusquisque,
quilibet, omnis. Occ.
constr.
sq.
gen.
partitivo.
II.
(adi.) jakikolwiek, każdy, wszelki; qualiscumque,
omnis, quisque.
N.
locut.
quovis modo (quovismodo)
na wszelki
sposób; omnimode (
KodWp II
p. 34, a.
1290
et saepe).
III.
singulare loco pron.
interrog. :
kto?
qui?
ArPrawn X p. 66 (a. 1398) : consules ... debent ostendere litteram ... et eciam debent illum presentare, quivis illam litteram habet.