- F.
- Th.
- Bl.
- A.
- O.
- W.
I.
adv.
1.
przez co, w ten
sposób, dlatego; qua re, quam ob rem,
quo modo.
2.
o ile, jak dalece, im ... tym; tanto ... quanto (praec.
c.
comp.
saepe
sq.
eo).
3.
(de tempore)
kiedy; quando
CRIC.
in
Tom. V p. 309 (a. 1520) : haud facile constare potest, quo aliquis nuntius eo est profecturus.
Praec.
in locut.
α.
interea
quo
w tym czasie jak, dopóki; dum, donec
DŁUG. Op. p. 243 : nisi interea, quo inter coelum et orcum haeremus, coelum ... rapuerimus.DANT. in
Tom. VIII p. 336 (a. 1526) : interea quo vicerex fuit in Gallia, factum est novum fedus.
Ib. XII p. 208 (a. 1530) : interea quo ista scribo, misit mihi etc.
β. interim quo cf.
γ.
usque quo, cf.
QUOUSQUE.
II.
coni.
1.
ducit
enunt. finale:
dlatego aby, przez to aby; ut (eo)
sq.
con.
2. quo minus cf.
QUOMINUS.