- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
- O.
- W.
GŁOG. Alex. I fol. Qq Va : capitur q-m ... quinque modis: primo capitur electiue, vt ‘melius est confidere in Domino q-m in principibus’, secundo associatiue, vt ‘tam Socrates quam Plato disputant’, tertio augmentatiue, vt ‘ecce quam bonum et quam iocundum’, quarto comparatiue, vt ‘Socrates est melior quam Plato’, quinto ammiratiue, vt ‘o quam metuendus est locus iste’, inde: ‘eligit, associat, augmentum quam tibi signat’.]
I.
(sensu
interrog. ) jak, jakże, w jaki sposób, w jakim stopniu, jak bardzo: quo(nam) modo,
qualiter (in interrogationibus
pendentibus et non pendentibus; in exclamationibus;
cum adi. et
adv.).
II.
(sensu compar.)
A.
1.
in iunctura
tam (sic) ... quam
tak(i) ... jak, zarówno ...jak; aeque, non minus, item.
Eodem sensu
quam ... quam :
AMedi III
p. 96
(saec. XV
med.)
:
expositores q-m Hebraei q-m catholici.
ZabDziej IV 1 ,
p. 97 (a.
1558)
:
utriusque q-m Ruthenalis q-m Polonicalis partis decretum.
Simili
sensu in iuncturis idem ... quam, nihilominus ...
quam, tam etiam ... quam
etiam, tum ... quam,
sim.,
cf.
s.
v
.v.
N.
omisso
tam :
KrMU
p. 54, 7
(a. 1407)
:
quamvis dominum rectorem ab antiquo hic q-m in Praga ... noscerem.
2.
cum
adi.
et
adv.
a.
jak naj-; quanto
(anteponitur omnibus
gradibus
adi. vel adv. ad sensum gradus superl. proxime accedendo).
Notabiliora quaedam
α.
quam dignus
(i.
dignissimus :
AGZ XV
p. 289,
a. 1491) , quam dilectus
(i. dilectissimus:
PommUrk III
p. 368,
a. 1299)
, quam libens (i. libentissimus:
Tom. XIII
p. 51,
a. 1531)
, quam magnus
(i. maximus:
ConcPol VI
p. 228,
a. 1398)
, quam multus
(quammultus,
cf.
supra VI 535,48
), cett.; quam celeriter (
cf.
supra II 300, 6
sqq.),
quam cito (quamcito,
cf.
supra II 456, 20
sqq.),
quam multum
(
cf.
supra VI 533, 43
), quam plene
(
cf.
supra 669, 32
sqq.), quam statim (
cf. infra s.
v.
), cett.
β. quam meliores
(
cf.
supra I 1134, 5
sqq.), quam
plures (quamplures,
cf.
supra VI 535
,
47
sqq.), cett.; quam celerius
(
cf.
supra II 300, 6
sqq.), quam
citius (quamcitius, quamcicius,
cf. supra
II 456, 10
sqq.), cett.
γ. quam plurimi
(quamplurimi,
cf.
supra VI 536, 6
sqq.), quam plurimum
(cf.
supra VI 535, 13
sqq).
B.
niż, jak; ponitur
pro abl.
comp.
1.
postponitur gradui
comp.
adi.
vel
adv.
Praec.
in iuncturis
α.
alius quam
(
cf.
supra I 410, 22
), alter quam (
cf.
supra I 437, 21
).
β. alibi quam
(
cf.
supra I 395
,
51)
aliter quam (
cf.
supra I 408,34
), magis quam, plus quam (
cf.
supra VI 534, 20
sqq.), potius quam
(
cf.
supra 854, 48
)
prius quam (
cf.
supra 1161, 14
),
ultra quam (cf.
infra s.v.),
cett.
δ.
per abundantiam antequam quam
cf.
supra 1 573, 23
sqq.
Occ.
α.
in
locut.
propior (propinquior) est quam (quod):
DecrICC I
p. 42
(a. 1458)
:
propior est circa eundem equum remanere, q-m quod actor
ipsum ... ab eo
equo
retrudere posset.
Ib.
p. 293
(a. 1468)
:
propior est... res
easdem obtinere, q-m quod amitte ipsum ab eisdem rebus reprimere possent.
Ita
ib.
vulgo.
β.
in comparatione duorum
subst.
(adv.
magis
vel
potius
omisso), quod iam antiquitus in usu erat
(v.
gr.
HESSE Matth.
VII
p. 11
:
Adam ... consentiens Deum q-m uxorem contristare).
2.
ponitur post negationem,
v.
gr.non alias quam (
cf.
supra I 394, 53
)
non tantum ... quam etiam, non minus ... quam, nullus ... quam, sim.
N.
nihil ... quam
(i.
nihil ... nisi :
PommUrk III
p. 413,
a. 1300
:
nichil in eis litteris reperientes quam ... veritatem.
AGZ V
p. 95 (a.
1439)
:
nil dignius q-m ut memoria habeatur), non secus quam (i. non secus ut:
DŁUG. Hist. V
p. 380
:
quibus Hungaris
... non secus q-m ab initio in.periculum
advenissent,
Polonus de praedis ... participare permisit).
III.
confunditur
c.
variis vocibus (sed saepe videtur lapsus
ed.
)
1. quamquam:
ArHist XII p. 323 (a. 1348) : frater Nicolaus ... q-m maligno spiritu suadente ... nullo tamen ille crimine perpetrato ... imploravit, ut (nisi leg. quamquam).
CodEp III p. 268 (a. 1477) : qui rex q-m crebre (ed. quamcrebre) ... commonitus, nullam curam adhibet sue loannis eliberationi.
2.
atque:
KsgGrWp II p. 335 (a. 1400) : Dobesz ... inhibuit q-m interdixit per ministerialem suam hereditatem.Ib. paulo infra: Martinus ... inhibuit q-m interdixit hereditates suas.
3.
quando :
KsgPrzem I p. 155 (a. 1427) : fatebatur teneri duas marcas solvere, dum et q-m domum vendiderit (cf. supra III 908 ).4. antequam:
DecrICC I p. 221 (a. 1465) : si ... querela et responsio facta est desuper q-m aliqua sentencia exivit ... extunc procurator actorum ad meliorandam causam ipsorum devenire non potest.
StPPP IX p. 68 (a. 1468) : si ipsum Nicolaum q-m Johannem decedere contingat, tunc Johannes ipsius aduocacie in possessionem poterit intrare.Ita saepius.
5.
si :
AAlex p. 283 (a. 1503) : et nihilominus q-m translatio fieri non poterit ... saltem pro hac ... summa velint ... loqui.
6.
quid:
Tom. VI p. 236 (a. 1523) : q-m proderit tum demum de extinguendo incendio cogitare, cum ignis ad intima penetraverit.7. quod:
DecrICC I p. 8 (a. 1456) : nobis scribitis, q-m ipsam actricem domino ... per manus dedistis.