- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- W.
[
generis
n.
KodMaz(K)
p. 414 (a.
1237)
:
usque ad ... aliud puteum.
RachWaw
p. 248 (a.
1540)
:
super putea secretorum.]
I.
propr. dół wykopany w
ziemi, jama; fovea, caverna,
specus.
Praec.
1.
studnia łub źródło naturalne; fons aquae (naturalis vel ab hominibus effossus)
. Glossa
Pol.
GLt p. 22 : p-us «srzodlo».
2.
szyb w kopalni;
fodinae fovea (ap. nos dicitur
saepissime de fodinis salis).
3.
więzienie wykopane w ziemi; carcer in terra effossus (saec. XVI).
4.
singulare: panew do warzenia soli; vas magnum quo
sal coquebatur
DŁUG. LibBen III p. 71 : monasterium Szwyerzynense ... habebat p-um salis seu sartaginem ... et sartago huiusmodi vulgari appellatione «czyeran» appellabatur.
II.
meton. głębia, przepaść, otchłań;
profundum, vorago, abyssus
PommUrk II p. 65 (a. 1260) : si quis ... huic ... donationi ... refragari conatus fuerit, eius partem p-um ponimus abyssi.
FormJ p. 25 : avaritia ... est ... viciorum incrementum, iniuriarum exordium, p-us invidie, fons odii.Glossa Pol.
RFil XXIV p. 68 (saec. XV in.in) : est enim infernus quasi quidam p-us, «przepasscz».
Constr.
ad I - II: abs.
vel sq.
gen.