- Th.
ten, kto namawia, zachęca; impulsor, qui
impellit, incitat
NIC. BŁ. Serm. I p. 363 : impulsor homo sui est et suimet pręcipitator, vt non sit, quod in altero p-e formides, si ipse proprias a te contineas manus.Cf. IMPULSOR I.