I.
(confunditur
c.
voce
praerogativae
)
1.
szczególne prawo, wyjątkowe uprawnienie, przywilej;
ius praecipuum, potestas
singularis, privilegium
KodWp III p. 514 (a. 1381) : kathedrales et collegiatas ecclesias ... diversis libertatibus, p-is et privilegijs decorarunt.
DokListPł II p. 438 (a. 1557) : omnia inferius scripta ... suscipient, recedendo a suis iurisdicionibus et p-is, iuribus, privilegiis.Cf. PRAEROGATIVA A 1 a.
2.
szczególne wyróżnienie, dowód łaski, łaska;
gratia specialis, favor,benevolentia
KodWp III p. 666 (a. 1394) : volentes ... Nicolaum castellanum singularis p-a favoris prosequi.Cf. PRAEROGATIVA A 1 b.
II.
przedłużenie,
przesunięcie; prorogatio
StCrac p. 83 (a. 1557) : ex eo, quod ... annus praesens sit intempestivus ... licentiae eiusmodi vindemiarum p-em hanc ad festum sanctae Crucis ... prorogare.