- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
I.
propr. sterczeć,
wystawać, wznosić się; ultra eminere, praeminere, exstare.
Occ.
trans.
aliquid
wysunąć coś do
góry; extollere
KodUJ II p. 84 (a. 1448) : scutum cum sculptura quasi trium lancearum, quarum duae p-bant acies ad caput sigilli in modum crucis, tertia vero lancea ... aciem figebat super fundum ipsius scuti.
Constr.
a.
sq.
abl.
b.
sq.
ad. c.
sq.
ante :
*SSrSil XVII p. 44 (a. 1506) : in ... urbe praecipue observatum est, ne domus ante domum ... promineret.d. sq. contra :
DŁUG. Clen. p. 55 : ex corona et capite duo cornua contra se p-ent.e. sq. de :
HERBORD p. 89 : ita, ut ora doliorum usque ad genu hominis ... de terra p-rent.
VINC. p. 407 : nasi ... summitas ... de facie eius p-bat.f. sq. ex, cf. g. sq. in c. acc. h. sq. in c. abl.
VHedv p. 520 : in eo indumento pre vetustate consumpto ... fila evidencius p-bant.
InwKKr p. 126 : rosae sex in manubrio calicis p-ent.
II.
transl. pochodzić,
wychodzić, wypływać,
wyrastać; effluere, emanare, provenire, evenire
DŁUG. Hist. I p. 288(= II p. 48 ed.nov.) : ex cuius prudenti et modesta administratione ... rerum bonitas ... p-re coepit.
IurMas II p. 59 (a. 1496) : re ipsa declaraturus id, quod ex ore et cordis affectu p-bat.