- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
- N.
- K.
I.
wygłaszanie, wypowiadanie, wymawianie;
enuntiatio, pronuntiatio.
Constr.
abs. vel
sq. gen. Distinguitur
verbalis (
Lites II
p. 415,
a. 1392)
; item activa (
BYSTRZ. Log. fol. n VIIIa)
, continua (
BYSTRZ. Elench. fol. r VIIIa
;
WROCŁ. Dial. fol. D
IIIb).
;
N. de verbis ipsis
prolatis
Somm. p. 134 (a. 1395) : inter p-es ceteras, quas protulit, dixit: nos etc.
Praec.
iur.
t.t.
1.
sententiae
ogłoszenie
wyroku;
i.q. pronuntiatio
Lites I p. 47 (a. 1320) : procurator magistri et fratrum predictorum p-em ipsius sentencie impediens.
KodKKr I p. 194 (a. 1332) : ego ... notarius ... sentencie diffinitiue ... p-i ... interfui.Ita saepissime.
Syn.
et iuxta posita
lectio (
DokMp II
p. 220, a.
1436)
, promulgatio (
DokLub
p. 181, a.
1408)
, pronuntiatio (
KodWp IX
p. 340, a.
1433).
N. de
sententiis in libros iudicii
inscriptis
KodWp X p. 312 (a. 1443) : hec omnia ... in libris actorum necnon p-um ... vidi.
Ib. infra ex eisdem actis et p-bus presens publicum instrumentum ... confeci.
2.
simplex (ipsius, solius, verborum)
et
abs. : tzw. prosta pomowa, oskarżenie słowne nie wymagające poparcia
przysięgą; accusatio iure iurando non confirmanda
KsgZKal p. 24 (a. 1401) : aquisivit super Derslaum ... tres marcas ... ad simplicem eius p-em.
KsgCzer p. 17 (a. 1408) : quodcunque dampnum ... Prutinus dixerit, solum ad p-em verborum ... absque iuramento etc.
TArch p. 25 (a. 1409) : dampnum erit ... Passconis secundum ipsorum solius p-em nulloque ipsorum adiuncto iuramento.Ita saepissime. Cf. ASSERTIO , LOQUELA
II.
varia et singularia
1.
mus. jednostka
taktu w muzyce
mensuralnej; explicat
MONET. fol. E Ib : p-o ... est quantitas ex minimis semibreuem respicientibus constituta vel ... est essentialis quantitas semibreuibus ascripta diuisionem monstrans totius in partes propinquas, hec p-o prioribus gradibus equam suscipit partitionem; nam alia ternariam in semibreui recipit sectionem, quam perfectam dicunt musici, alia binariam continet diuisionem, semibreuem in duas minimas scindens, que imperfecta dicitur, perfecta p-o cognoscitur per punctum circulo aut semicirculo infixum vel per duas minimarum pausas.
KROMER. MusFig fol. G Ia : p-o est, quae semibreues minimis metitur; perfecta quidem est, ubi breues tres minimas in se habet... imperfecta uero est, ubi punctum abest.
2.
fere i.q. ruch, zamach;
motus, ictus
NIC. BŁ. Tract. fol. a VIIb : coniunctim sub una p-e faciet vnam crucem in fronte et aliam in pectore.
3.
podawanie; actus
ministrandi, proferendi
DANT.
in
Tom. XII p. 196 (a. 1530) : ferebantur ... tria fercula ... ante regem ... factaque fuit ista ferculorum p-o, durante prandio, decies.