General
Full Entry
More

PROLABOR

Grammar
  • Formsprolabor
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -i, -lapsus sum
Meaning Outline
  • I. propr.
    • 1. promoveri, procedere.
    • 2. cadere, decidere.
  • II. transl.
    • A.
      • 1. labi, collabi, incurrere in aliquid, deici, adduci (praec. in malam partem)
        • α.
        • β.
      • 2. collabi, ruere (saec. XV-XVI).
      • 3. errare, delinquere (saec.XIV-XVI)
      • 4. labi, elabi, decurrere
    • B. iur.
      • 1. (hereditate) alicui contingere, obtingere, obvenire
      • 2. + przepaść sententia iudicum aliquid amittere, bonis vel pecunia multari
        • α.
        • β. + sub ius subici, subiacere
        • γ. + (in) poenam przepaść (w) winę (pokup) pecunia a iudicibus multari, multam solvere
      • 3. + przepełznąć differri, procrastinari
  • III.
    • 1. + elabendi (labendi) excidere, abire
    • 2. + labendi in iuris iurandi verbis pronuntiandis peccare
    • 3. + delabendi decidere

Pełne hasło

PROLABOR, -i, -lapsus sum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • A.
  • N.
  • K.
[part. perf. sensu pass. , cf. infra 1203,46 et 1204,24 et saepe.]
I. propr.
1. posuwać się naprzód, postępować; promoveri, procedere.
Constr.
a. abs. b. sq. acc. loci
Tom. VI p. 186 (a. 1522) : episcopus ex fuga p-sus Holmiam venit ad reliquias Danorum.
c. sq. ad. d. sq. ex, cf. supra 19. e. sq. in c. acc. f. sq. per :
HERBORD p. 148 : per Albam flumen in Habalam p-sus.
2. upadać, spadać; cadere, decidere.
Constr.
a. sq. abl. b. sq. de :
ChrMP p. 47 : de proprio equo p-sus.
c . sq. in c. acc. d. sq. adv.
KADŁUB.(Pl) p. 169 : humi p-itur et expirat.
II. transl.
A.
1. (de hominibus) popadać, wpadać w coś, posuwać się do czegoś; labi, collabi, incurrere in aliquid, deici, adduci (praec. in malam partem).
Iuncturae selectae
α. ad dedecus et nequitiam ( DŁUG. Op. p. 58 ) , deformitatem ( Inst. p. 101 ) , dispendium ( Tom. IV p. 158, a. 1517) , parricidium ( DŁUG. Hist. I p. 370 = II p. 134 ed.nov.) , peiora ( AKapSąd III p. 12, a. 1458), item ad sectam ( ib. II p. 518, a. 1440).
β. in consuetudinem (malam DŁUG. Op. p. 46 ) , damna et iacturas ( AGZ VI p. 51, a. 1459) , deterius ( CodEp III p. 58, a. 1451 et saepius), discrimen ( ib. p. 300, a. 1479) , excommunicationem ( KodWp III p. 413, a. 1374) , furorem ( AKap p. 66, a. 1542) , neglectum ( DŁUG. LibBen III p. 38 ) , peiora ( ArHist X p. 189, a. 1539) , perditionem ( PommUrk III p. 347, a. 1298) , periculum ( DŁUG. Hist. III p. 135 = V p. 152 ed.nov.) , scelus sodomiae ( DŁUG. Hist. I p. 357 = II p. 121 ed.nov.) , vitia ( CatEpCr p. 146, a. 1525), immo in matrimonium malum ( DŁUG. Hist. IV p. 202 ).
2. (pod)upadać, popadać w ruinę; collabi, ruere (saec. XV-XVI).
3. błądzić, źle postępować; errare, delinquere (saec.XIV-XVI).
Constr. abs. vel sq.
in c. abl.
4. (de tempore et eis quae in tempore fiunt) mijać, upływać; labi, elabi, decurrere
PommUrk II p. 48 (a. 1257) : tempore p-nte facta mortalium simul labuntur cum tempore.
KodMp I p. 139 (a. 1290) : breues dies hominis sunt et etas eius simul cum tempore uelut umbra p-itur.
PommUrk V p. 534 (a. 1320) : que fiunt in tempore, simul successione temporis p-untur.
IurMas III p. 198 (a. 1540) : citatus non debet se defendere anno p-so, videlicet quod annus isti violentiae iam praeteriit.
B. iur.
1. (de rebus) e Pol. przepaść (paść, przypaść) dostać się komuś w udziale, w spadku, przejść na czyjąś rzecz, spaść na kogoś; (hereditate) alicui contingere, obtingere, obvenire
KsgŁawKr p. 6 (a. 1366) : si ... puer premoriretur, extunc medietas domus ... debet p-i non ad matrem, sed amicos propinquiores.
PP III p. 183 (a. 1449) : sin ... non solverit, extunc bona illa p-entur in pueros prescriptos.
IurMas III p. 277 (a. 1453) : haeres ille, ad quem huiusmodi recepta p-sa fuerint.
HKap p. 341 (a. 1473) : mansi ex certis causis ad nos sunt devoluti et p-si.
Ita saepius. Cf. LABOR III A 1.
2. (de hominibus) e Pol. przepaść stracić coś na mocy wyroku sądowego; sententia iudicum aliquid amittere, bonis vel pecunia multari
KsgCzer p. 49 (a. 1415) : si ... non persoluerit, tunc dampnum ... Martino dare p-etur ad primos terminos.
Ib. p. 51 (a. 1415) : si ... eundem ... non statuerit, tunc quadraginta marcas ... soluere p-etur.
Ita vulgo. Glossae Pol.
KsgMaz II p. 23 (a. 1424) : Dobrogostius ... fideiussit ... Szandziwoyum ... quod si ipsum «ne postavil» (non statuerit ), hoc p-sus erit «tho przepadnye», quid ius «szkaszee» (dicat ).
Ib. p. 113 (a. 1423) : si p-sus fuerit vel «przepathne.
N.
α. pro obi. sunt res amittendae
DokPaul p. 222 (a. 1441) : in quibus debitis bona ... ipsi sunt p-sa.
PP III p. 183 (a. 1449) : sin ... non soluerit, tunc sibi p-etur ortus cum braseatorio.
β. sub ius podpadać, podlegać; subici, subiacere
PP III p. 174 (a. 1449) : si non soluerit ... extunc p-etur sub hoc ius, in quo est... lucratus sine omni excusacione.
γ. (in) poenam e Pol. przepaść (w) winę (pokup) zostać skazanym sądownie na zapłacenie kary, płacić karę na mocy wyroku; pecunia a iudicibus multari, multam solvere
IurMas I p. 85 (a. 1401) : citatus ... in penas tres predictas condemnandus p-etur per iudicium.
KsgMaz I p. 112 (a. 1411) : Adamek ... tenetur penas quinquagenales pallatino et preconi ... quas ... fuit p-sus.
Ita saepe. Cf. LABOR III B 1.
N.
poena prolapsa kara, na którą ktoś został skazany; i.q. alicui assignata
KsgMaz II p. 59 (a. 1424) : dare ... Thome ... pro pena p-sa mediam sexagenam.
KsgPrzem II p. 97 (a. 1451) : preter penas, si que sunt in eo aut per eum p-se iudici aut castro.
Simili sensu pecunia :
AGZ XV p. 421 (a. 1461) : in quibus pecuniis tam capitalibus, quam p-sis, in kmethones ... intromissionem dare debet.
Constr. ad 1-2:
a. sq. dat.
DokPaul p. 217 (a. 1440) : poene ... quam ... domino duci ... p-i et incurrere volo.
Cf. etiam et saepius. b. sq. abl.
AGZ XIX p. 103 (a. 1443) : cum penis solvendis in quas p-sus est occasione nonparicionis.
KodMaz(L) p. 225 (a. 1457) : Paris Sassino ... racione expensarum vnam sexagenam p-etur et reponere tenebitur.
c. sq. ad aliquem, cf. et 17 et saepius ; ad aliquid faciendum :
DokListPł II p. 350 (a. 1551) : vadium ... ad solvendum ... Paulo ... succubuistis et p-si estis.
d. sq. ex, cf. e. sq. in c. acc. , cf. et
KsgMaz II p. 60 (a. 1424) : si non solverit ... extunc in tantum dampnum p-itur, quantum etc.
Ita saepius. f. sq. in c. abl.
KsgMaz II p. 23 (a. 1423) : si non tenuerit ... tunc in isto debet p-i, pro quo super ipsum egerit ... dominus.
Cf. etiam et saepius. g. sq. per, cf. supra 1203,50. h. sq. inf. , cf. et saepius.
3. (de die iudicii) e Pol. przepełznąć zostać odłożonym, przesuniętym; differri, procrastinari
AGZXIV p. 219 (a. 1446) : qui terminus inter ipsas partes fuit p-sus.
Ib. p. 309 (a. 1451) : nec terminus alicuius partis usque ad hoc tempus concordie debet p-i alias «przepelsznacz».
Cf. LABOR III A 2.
Inde
terminus prolapsus termin sądowy dodatkowo wyznaczony, gdy na poprzedni strona się nie stawiła; i.q. qui e nova citatione successori datur, cum ad iudicium prius pars non venit
AGZ XV p. 102 (a. 1469) : Petrus ... attemptavit terminum p-sum iuxta citacionem, alias «rokv przepelzlego» ... super ... Elizabeth.
Ib. infra qui te concitat ad terminum p-sum ... alias «przypozywa ku rokv przepelzlemv».
Cf. ELAPSUS , PERELAPSUS PERLAPSUS
III. fungitur vice vocis
1. elabendi (labendi) wypadać, uchodzić, znikać; excidere, abire
DokWp p. 337 (a. 1266) : ab humana memoria res gestae annorum revolutione continua p-untur (cf. KodTyn p. 107, a. 1345).
KodWp III p. 529 (a. 1382) : ea que fiunt in tempore, ne simul cum fluxu temporis a memoria hominum p-antur.
2. labendi pomylić się przy wygłaszaniu słów przysięgi; in iuris iurandi verbis pronuntiandis peccare
KsgMaz I p. 220 (a. 1426) : debuit iurare ... et p-sus est in iuramento.
Cf. PROLAPSIO I.
3. delabendi stoczyć się, odpaść; decidere
JAC. PAR. Opln p. 356 : advertimus primum hominem a statu innocentiae cum omni posteritate p-sum propter unicam transgressionem.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)