- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- N.
- O.
zwierzchnik, przełożony;
praefectus, praepositus (saec.
XV-XVI).
Praec.
1.
pretor, urzędnik rzymski następny godnością po konsulu;
Romanorum magistratus, qui dignitate consuli succedit (saec. XV-XVI).
2.
sołtys;
scultetus, qui vocabatur
KodWp I p. 262 (a. 1251) : termini Mornenses ... attingentes ... munimen quoddam piscatorium in Wartha, cuius p-or Mornensis est possessor.
GLb p. 81 : p-r «sholtisz».
3.
wójt jako urzędnik, sprawujący z ramienia księcia władzę sądowniczą wedle prawa
niemieckiego; magistratus,qui principis auctoritate iudicia iuris Theutonici, quod vocabatur, exercebat
ArPrawn VII p. 61 (a. 1566) : quicunque ascripticii ... in ciuitatem Vilnensem ... profugerint, magistratus eorum locorum, p-es (glossa Pol. ib.«woytowie»), praeconsules, consules, fugitiuos illos iure terrestri iudicent.