[PRAETRACTUS]
s.
PRETRACTUS,
-us
m.
(praetractus, praetraho) iur. iuris
orzeczenie sądowe, decyzja sądu;
i.q. sententia
StPPP IX p. 151 (a. 1494) : aduocatum ... loco sui constituit ... vsque ad p-um iuris et determinacionem cause.
Ib. p. 154 (a. 1495) : plenipotentem ... ipsum fecit a principio cause vsque ad medium et a medio vsque ad finem et p-um iuris.
Ib. p. 167 (a. 1496) : constituit procuratorem et plenipotentem cause sue ... promittens ratum atque gratum tenere quitquid actum fuerit per ipsum vsque ad p-um iuris.