- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- B.
- A.
I.
1.
obecny, obecnie będący; praesens, qui adest, qui in
praesenti est (saec.
XVI).
2.
natychmiastowy, natychmiast działający; praesens, qui statim fit vel sine mora effectum suum habet
(saec. XV ex. - XVI).
II.
iur.
1.
terminus
rok tzw. oczywisty,
tj. termin sądowy,
poprzedzony ustnym pozwem;
iudicii terminus, qui vocatione in
ius verbis facta constituitur
ArPrawn X p. 30 (a. 1394) : Petrus ... in termino p-o post obitum patris sui pronuciatur contumax ... in termino ad videndum loco patris sui.Cf. OCULATUS sqq. et PERSONALIS et PRAESENTIALIS II 1.
2.
de
consensu
osobisty, udzielony osobiście na miejscu; ab aliquo
praesente datus
CracArt I p. 211 (a. 1476) : in que omnia ipsa coniunx consensit presentialiter stans; item ordinavit ... cum p-o consensu uxoris sue, quod eqs.
Ib. II p. 493 (a. 1514) : Barbara ... per dominum Casper ... cum p-o mariti sui consensu sumptum sibi tutorem etc.Ita saepius. Cf. PRAESENTIALIS I 4.