- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- O.
I.
propr.
1.
ścinać, ucinać, obcinać;
abscindere, amputare,
truncare.
2.
rozcinać, przecinać; perscindere, persecare
NIC. POL. p. 138 : quamlibet ranam p-e et viscera curialiter extrahe.
NIC. BŁ. Serm. I p. 7 : quidam soluunt vincula, quidam rumpunt, quidam p-unt.N. rozorywać; aratro delere
Visit. p. 571 (a. 1554) : nobiles ... scopulos notabiles aratris p-erunt.
Constr.
ad 1
-
2:
a.
sq.
abl.
PrzMog p. 26 : stomachatum turgentium buccarum tuarum tumorem mordaci ... punctorio p-re.
MIECH. Chr. p. 169 : ceruicem ipsius extensam mucrone p-ns.Ita saepius. b .sq. ab:
NIC. BŁ. Serm. II p. 125 : gladium bis acutum, quo p-et corpus ab anima in iudicio.
JAC. PAR. Var. I p. 365 : p-e ... putridum membrum a corpore.c. sq. de :
JAC. PAR. Serm. fol. lb : ramos de arboribus p-ntes.
3.
viam
odciąć drogę;
i.q. praecludere
CodVit p. 981 (a. 1409) : assumpserunt pacem cum illis de castro, ipsi neminem vellent molestare, nec vias p-re.
II.
transl.
1.
przecinać, ucinać, ostatecznie kończyć;
praecidere, abscindere, alicui
rei finem imponere
UrkOels p. 16 (a. 1203) : omnem requisitionis villae speciem ei et posteris ejus p-ns ipsum quatuor marcis placavi.
LibProm p. XXVI (a. 1414) : ut studentibus discolie p-atur occasio ... conclusum fuit et statutum quod etc.Ita saepius.
2.
przerywać;
interrumpere
JAC. PAR. Serm. fol. 144b : singultus loquelam linguae p-ntes, ut in flentibus apparet.
3.
phil. odrywać,
oddzielać;
disiungere, segregare
BYSTRZ. Log. fol. e VIIIa: prima definitio explicat tamen respectum suppositionis speciei ad genus p-ndo a subicitate.
Ib. fol. m Ia: ens non dicit conceptum finitum, sed dicit conceptum p-ntem a finito.
Constr.
sq.
ab
(ut supra).