- F.
- Th.
- S.
[
superl.
praecipuissimus :
CodEp I 2, p. 116 (a. 1451)
:
amici nostri praecipuissimi.
DŁUG. Hist. IV
p. 52
:
cura praecipuissima eius ... vita fuit tunc custodita.]
I.
adi.
A.
1.
(de rebus) wyjątkowy, szczególny, szczególnie ważny, główny; extraordinarius,
peculiaris, validus, magni momenti, primus.
2.
(de animalibus) wyborowy, doborowy; electus, praestans.
B.
(de hominibus)
1.
wyróżniający się, znakomity, dostojny,
wybitny;
eminens, magnificus,
excelsus. Saepe loco appellationis honorificae
CodSil V p. 315 (a. 1340) : venerabilis pater et domine p-e.
AKapSąd II p. 13 (a. 1415) : venerabilis ... frater et promotor mi p-e.
StPPP X p. 35 : patres, matres ... consanguinei ... karissimi, cari, amandi, precordiales ... p-i ... dicuntur.
N. de
Jesu Christo (
KodWp I
p. 269, a.
1309).
2.
szczególnie chętny, ochoczy,skłonny do czegoś;
libens, promptus, inclinatus, propensus (saec. XVI).
II.
subst.
praecipuum,,
-i
n.
1.
to, co najważniejsze, najlepsze; quod gravissimum,
optimum est (saec. XVI).
Constr.
ad I - II:
a.
abs.
b. sq.
gen.
c. sq.
abl.
d. sq.
ex. e.
sq.
in c.
abl.
f. sq.
inter. g. sq.
praeter.
2.
in locut.
operae praecipuum
warto jest, opłaca się;
pro
operae pretium :
DŁUG. Hist. I p. 552 (= II p. 325 ed.nov.) : praestruit ... sibi Pannonius in parvis fidem apud Boleslaum ducem ea tamen caliditate ... ut cum opere p-um viderit, magna mercede illum fallat atque circumveniat.