[PLANCATIO]
s.
PLANCACIO,
-onis
f.
(planco)
- Dc.
- L.
obwarowywanie, umacnianie balami; munitio, actus
plancis cingendi
CodSil II p. 113 (a. 1306) : liberam esse villam decernimus ... a fossione vallorum, munitione ac p-e civitatum et castrorum.
KodWp III p. 126 (a. 1359) : quolibet anno pro fossione et p-e civitatis ... quadraginta ... marcas ... assignare.