General
Full Entry
More

PLACITUS

Grammar
  • Formsplacitus, placetus, placitum
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um -i
  • Part of Speechadjective
  • Genderneutre
Meaning Outline
  • I.
    • 1. placens, aptus, gratus.
    • 2. arbitrarius
  • II. + placidi benignus, mitis

Pełne hasło

PLACITUS s. PLACETUS, -a, -um
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • S.
  • A.
  • N.
I.
1. taki, który się podoba, stosowny, miły, przyjemny; placens, aptus, gratus.
Constr. abs. vel sq. dat. Occ. abs. loco subst.
placitum,, -i n.
GŁOG. Anim. fol. h IIIa : animalia mouentur ... motu delectationis (ed. dilatationis) cum eis presentatur delectabile et p-um, sicut mouentur motu contristationis.
2. dowolny; arbitrarius
KodMazNow II p. 306 (a. 1350) : hereditatem pleno iure ... habendam ac ad usus quosvis p-os convertendam (item DokMp I p. 83, a. 1351
et passim).
DŁUG. LibBen II p. 297 : decimas ... ad usus suos iuxta p-am suam voluntatem convertere.
II. fungitur vice vocis placidi łaskawy, łagodny; benignus, mitis
ZABOR. Tract. p. 25 : p-o Deo omnis creatura mitis est et servit homini et eo indignante omnis creatura armatur in ultionem eius (nisi leg. placato).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)