General
Full Entry
More

PIGNERATICIUS

Grammar
  • Formspigneraticius, pignoraticius, pignoratitius
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • iur.
    • I.
      • 1.
        • a. + cautione, obligatione) obligatorius, pignore cautus
        • b. + bobus oppigneratus, pignori oppositus qui in aliena possessione captus pignoris loco retinetur
      • 2. qui aliquid titulo pignoris accepit, pignore accepto pecuniam mutuavit
    • II. + poena quae de subditis sumebatur, qui iuris feudalis munera obire neglexerunt vel alia illicita perpetraverunt

Pełne hasło

PIGNERATICIUS s. PIGNORATICIUS s. PIGNORATITIUS, -a, -um
  • F.
  • G.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • H
  • N.
  • K.
  • O.
iur.
I.
1. de rebus
a. (de cautione, obligatione) zastawniczy, zabezpieczony zastawem; obligatorius, pignore cautus
KodWp II p. 356 (a. 1320) : exposui p-a caucione schulteciam ... pro quinque solidis grossorum ... abbati.
PommUrk VII p. 141 (a. 1327) : prout in litteris ... super obligatione p-a dictarum villarum confectis plenius continetur.
Syn.
fideiusorius :
PommUrk VII p. 200 (a. 1328) : infra terminum octo dierum ... sufficientem cautionem videlicet p-am seu fideiussoriam faciant.
ARect I p. 562 (a. 1515) : Dominicus ... dabit sufficientem caucionem dicte solucionis aut fideiussoriam aut p-am.
b. zastawiony, oddany w zastaw; oppigneratus, pignori oppositus
KsgPrzem I p. 223 (a. 1434) : Woytek Tlusti IIII-uor iudiciis stetit cum quadam tunica p-a, cuius vendicionem iure acquisiuit.
Tom. III p. 59 (a. 1514) : in re p-a ... bonis velut p-iis utatur.
Glossa Pol.
GLcerv p. 679 : p-a res, opposita pignori «rzecz w zaklad dana».
Praec. de bobus zajęty w szkodzie; qui in aliena possessione captus pignoris loco retinetur
StPPP I p. 68 (saec. XV med.med) : boves p-ti (in versione Pol. saec. XVI «ciążebni» ) per ipsos judices in aestate duabus septimanis ... observentur.
2. de hominibus: taki, który wziął coś w zastaw, udzielił pożyczki pod zastaw; qui aliquid titulo pignoris accepit, pignore accepto pecuniam mutuavit
ŁASKI LibBen II p. 80 : ista villa est regia cuius possessores sunt p-ii, domina ducissa Plessoviensis et nobilis Laskowsky.
ArPrawn VII p. 157 (a. 1566) : domino tamen pignoris mortuo, heredes tam sui quam extranei non expectata pacta die rem hereditariam a defuncto pignori oppositam, iure vindicare soluta pecunia p-o creditori possunt.
II. poena kara nakładana na poddanego za uchylanie się od powinności feudalnych lub inne wykroczenia; quae de subditis sumebatur, qui iuris feudalis munera obire neglexerunt vel alia illicita perpetraverunt
StSyn IV p. 36 (a. 1420) : plures ecclesiastici census et redditus sub pena p-a pro incorporacione beneficiorum comparati, propter defectum ministracionis ... in solucionum terminis non solvuntur.
Cf. IMPIGNERATIO
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)