General
Full Entry
More

PERFIDUS

Grammar
  • Formsperfidus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. infidelis, infidus, fraudulentus, inhonestus.
  • II. infidelis, qui fidem Christianam vel catholicam non profitetur, paganus

Pełne hasło

PERFIDUS, -a, -um
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • N.
I. (de hominibus et rebus) wiarołomny, zdradziecki, przewrotny, zdradliwy; infidelis, infidus, fraudulentus, inhonestus. Glossae Pol.
RFil XVI p. 347 (a. 1428) : p-um spiritum «nyevyerną duszą».
GLcerv p. 677 : p-us, qui fidem violat ... «zdrayca».
II. niewierny, niechrześcijański lub niekatolicki, pogański; infidelis, qui fidem Christianam vel catholicam non profitetur, paganus
KodUJ I p. 118 (a. 1417) : nos ... ab errore devio gentilitatis p-ae ad ... fidem catholicam vocare ... dignatus est Deus.
KodWp VIII p. 312 (a. 1424) : p-us Lazarus Judeus vel sui successores.
Ita vulgo.
Dicitur v. gr. de
haereticis ( AKapSąd II p. 60, a. 1425) , Ruthenis ( AGZ XVI p. 2, a. 1463) , Tartaris ( DokMp VIII p. 63, a. 1439) , Tureis ( AKapSąd II p. 586, a. 1464 et saepius), sed imprimis deIudaeis ( supra 45 et KodWp IX p. 332, a. 1433 et vulgo; item de Hebraeis: KodPol I p. 353, a. 1499) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)