- Bl. (
- F.
- Dc.
- A.
- O.
- K. s.v.
- -ius)
I.
comp. peramplius s. per
amplius
1.
(de tempore) na przyszłość, nadal; deinceps, in posterum, postea
CodSil(M) III p. 126 (a. 1226) : prout in suis metis ... sunt distincti et mensurati agri nullatenus mensurandi p-ius.
KodWp I p. 418 (a. 1278) : absolvimus ... a «psarske», quod p-ius non suscipiantur nec pascantur canes.Ita vulgo.
Syn.
amodo (
KodUJ IV
p. 112, a.
1532)
, amplius (
IurMas II
p. 5, a.
1471)
, de cetero (
ArPrawn V
p. 469, saec.
XV
;
DokLub
p. 326, a.
1468)
, inantea (
AKapSąd I
p. 368, a.
1440)
, in perpetuum (
KodWp III
p. 643, a.
1392
;
DokLub
p. 171,
a. 1401)
.
2.
(de modo) więcej, bardziej; magis, plus
KodWp I p. 203 (a. 1243) : intendentes commoda terre nostre per a-ius ampliare.
KodMp I p. 125 (a. 1284) : ut cultus Dei et honor eiusdem ecclesie ... p-ius semper et perfeccius propagetur.
PommUrk III p. 278 (a. 1296) : aures nostras tanto decet nos benignius inclinare, quanto id, quod ... petitur p-ius conuenit exaudiri.Ita saepissime.
II.
superl.
peramplissime
bardzo, mocno;
magnopere, valde,
vehementer
KADŁUB. p. 17 : noveris nos apud Lechitas p-issime prosperari (cf. ChrPP p. 432).
Ib. p. 131 : paterno p-issime saucius diu vulnere (cf. ChrMP p. 40).