I. adi. pieniężny; pecuniarius

Tom. XII p. 336 (a. 1530) : retineret uterque suum jus et titulum, de possessione vero vel divisio fieret ... vel p-a compensatio.

II. subst. pensionarius,, -ii m. poddany lub wasal, zobowiązany do płacenia daniny pieniężnej; cliens vel vasallus, qui tributum pecuniarium solvere tenetur

*PommUrk VII p. 2 (a. 1326) : officiales, colonos, p-os, conductores oppidorum castrorumque ... et subditos ipsius ecclesiae ... moneatis.

*Tom. XV p. 767 (a. 1533) : Christianus dux Holsatiae ... qui satis aequis condicionibus caesari addictus et p-us suae maiestatis effectus est.