- F.
- Th.
- Bl. (
- B. et
- L. comp.)
I.
propr.
1.
znajdujący się w głębi (jakiegoś obszaru), odległy; internus, remotus.
Comp. loco
subst.
penitiora,,
-um
n.
wewnętrzny obszar kraju; loca intima (ap. antiquos hoc sensu
posit.)
WAPOW. Chr. p. 51 : ne regia agmina Sarmacie p-iora ingrederentur.
Tom. I p. 177 (a. 1511) : quod in p-iora Christianorum non penetrarint inimici.Ita saepius.
2.
głęboko ukryty, tajemny, tajny; abditus,
secretus
ArHist X p. 373 (a. 1576) : ministeriorum Dei, quae in his caerimoniis latent, secreta p-iora Dei reticeantur.
Abs. loco
subst.
penitiora,,
-um
n.
WiadPol p. 178 (a. 1582) : uulgaria in uulgus emissa sunt ... sed p-iora quaedam abstrusa pro recuperandis libertatibus ecclesiasticis abs me conquisita et congesta sunt.
II.
transl.
1.
bliski, zażyły;
intimus
Inst. p. 126 : hos ... potissimo amore complecti ratio iubet eoque magis, quo p-iorem familiaritatis locum habuerint.
Tom. III p. 371 (a. 1515) : cujus p-issimo amori nos ... commendamus.
DANT. ib. XIII p. 161 (a. 1531) : dixit ... mihi unus de p-iori consilio quod etc.
2.
płynący z głębi serca, usilny; qui ex imo pectore
procedit, intentus
Tom. XIV p. 557 (a. 1532) : salutem multam et sui p-issimam commendationem.