- F.
- Th.
- S.
- B.
I.
propr.
1.
penaty, rzymskie opiekuńcze bóstwa ogniska domowego; dei,
qui ap.
antiquos omnium aedium ac familiarum
custodes erant (saec. XVI).
2.
ubożęta, skrzaty; daemones parvuli, quos Poloni
domos incolere credeban
t
GLt p. 25 : manes, p-es «vbosze».
3.
divi
święci tego kościoła, których relikwie tu się
znajdują; sancti huius ecclesiae, quorum reliquiae hic asservantur
DECIUS
in
Tom. IV p. 313 (a. 1518) : templumque sc. ecclesiam cathedralem Cracoviensem ingressi Deo immortali divisque Stanislao et Floriano p-bus dixerunt orationes.
II.
meton.
(praec. proprii) ognisko domowe,
dom, siedziba; domus patria, sedes, habitatio (saec. XV
ex.- XVI).