- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- H.
- Ha.
- N.
- K.
I.
ap.
Iudaeos
1.
wieczerza paschalna, zwł. ta którą spożył Chrystus z
apostołami przed męką;
cena Paschalis, praec. ea, quam Christus cum apostolis ante passionem
comedit.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 64 (saec. XV in.in) : p-e erant «veczerze».
2.
alias vocis significationes, in schedis nostris non occurrentes affert
GŁOG. Alex. I fol. B VIb : p-a est equiuocum, primo dicitur vesper, in quo immolatur agnus paschalis, secundo dicitur agnus paschalis ... tertio dicitur panis azimus.
II.
ap.
Christianos
1.
Pascha (Domini), festum (celebritas
sim..) Paschae (Paschatis)
Wielkanoc, okres Świąt Wielkanocnych; festum
Paschale.
Locut.
α.
conductus Paschae
niedziela przewodnia, pierwsza po Wielkanocy;
dominica post festum Paschale
prima,
cf.
supra II 909, 53sqq.
β.
octava (-ae)
Paschae
oktawa, ośmiodniowy przeciąg czasu od Wielkanocy włącznie;
octo dies post festum Paschale,
ipso festo incluso,
cf.
supra VI 956, 47
2.
meton. życie przyszłe, wieczne; vita futura, aeterna
BIEM p. 13, v. 29 : p-a ... anagogice futuram patriam, quae est perfecta et plenissima in nulloque diminuta, significat.