- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- L.
I.
abstr.
1.
propr. dzielenie,
podział; actus partiendi, divisio.
Constr.
a.
sq.
gen.
b.
sq.
in
c.
acc.
MATTH. OpTheol p.81 : hoc opusculum habet p-em in duas partes.c. sq. in c. abl.
KodMp III p. 5 (a. 1333) : facta omnimoda diuisione seu vera p-e in omnibus hereditatibus siue bonis.
Praec.
α.
rhet.
podział (przedmiotu mowy), dyspozycja;
argumenti distributio (saec.
XV).
β.
iur.
podział zapisu;
rei legatae divisio
KodUJ III p. 163 (a. 1490) : ultimam voluntatem ... si iure testamenti non valeret ratione omissionis, p-is vel alteriuscunque sollemnitatis, voluit... valere iure codicillorum.Cf. Th. X 1, 530,14 sqq. Occ. ćwiartowanie członków; actus dismembrandi, quod dicebatur
DŁUG. Hist. IIΙ p. 164 (= V p. 183 ed.nov.) : multos mortalium ... patibulo, p-e, rotatione ... mutilatione ... mulctavit.I. transl. podział, rozłam, rozbicie; dissensio, discidium
^SSrSil VII p. 1 (saec. XV med.) : publicae rei ... amor ... in privatae rei sollicitudinem transiens sectas causavit senatorum populique p-em.
II.
concr.
1.
część (przypadająca przy podziale);
sors, quae divisione alicui
obtingit
KsgGrWp II p. 219 (a. 1394) : Johannes ... jure acquisivit p-em seu partem p-is in Bodzewo.
ArPrawn V p. 88 (saec. XV med.) : quorum bonorum eis equa p-o debetur.Cf. Th. X 1, 530,68 sqq.
Syn.
sors (
DŁUG. LibBen I
p. 558
).
Occ.
refertur ad munera explenda
Tom. ΙII p. 138 (a. 1514) : quelibet pars regni sue p-is suo anno defensionem providere et servare deberet.
2.
dział (nauki); doctrinae
pars
Gramm. p. 168 (saec. XV) : due sunt p-es gramatice, una p-o extendit se ad qualitatem, secunda ... ad quantitatem.
3.
linguae
rozdwojenie języka;
lingua bipertita
HESSE Matth. IV p. 120 : voluit Dominus nos assimilari prudentiae serpentis (alluditur ad Vlg. Matth. 10,16 ), sed non in ... linguae p-e.