General
Full Entry
More

PAROCHIANUS

Grammar
  • Formsparochianus, parachianus, paroecianus, parrochanus, parrochianus, perrochianus, parochianus, parochiana, parochianus, parochianus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um -i -ae -i -i
  • Part of Speechadjectiveadjectivenoun
  • Gendermasculinefemininemasculinemasculine
Meaning Outline
  • I. qui ad parochiam spectat.
    • A.
      • 1.
        • a. is, qui ad certam parochiam pertinet, parochiae adscriptus
        • b. femina, quae ad certam parochiam pertinet, parochiae adscripta est
      • 2.
        • a. parochiae praepositus, rector
        • b. qui ad certam dioecesim pertinet, dioecesi adscriptus est

Pełne hasło

PAROCHIANUS, -a, -um scr. parachianus,,paroecianus,,parrochanus,,parrochianus,,perrochianus
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • N.
  • Ha.
  • K.
  • A.
  • O.
[dat. pl. parrochianibus cf. infra 26.]
I. adi. dotyczący parafii; qui ad parochiam spectat.
Dicitur v. gr. de
ecclesia ( KodKWil p. 44, a. 1396) , iure ( KodMp I p. XLV, a. 1277) , presbytero ( StPPP III p. 27 ) , villa ( ŁASKI LibBen II p. 11 ), sim. Π. subst.
A.
1.
a. parochianus,, -i m. ten, kto należy do danej parafii; is, qui ad certam parochiam pertinet, parochiae adscriptus
Sob. XII p. 366 (a. 1233) : presbiteri ... parrochianibus suis reclamantibus pauperum obsequium impedire ... non formidabant.
KodMp II p. XLV (a. 1277) : incolas ... parrochie ecclesie ... annectentes ... incorporamus ... p-os eiusdem ecclesie ... constituimus.
Ita saepissime.
Iuxta ponitur
incola parochiae ( AKap Sąd ΙΠ p. 4, a. 1449).
b. parochiana,, -ae f. parafianka; femina, quae ad certam parochiam pertinet, parochiae adscripta est
Lites I p. 266 (a. 1339) : audivit ab una p-a sua in confessione ... prout postea narrabant sibi parrochiani sui et p-e.
NIC. BŁ. Tract. fol. 37a : sacerdos potest tali mulieri iniungere penitentiam, cum sit p-a eius.
Ita saepius.
Constr. ad a-b: abs. vel sq. gen. (ut supra et saepius).
2. parochianus,, -i m.
a. proboszcz; parochiae praepositus, rector
CodSil II p. 8 (a. 1264) : de quolibet manso debent solvere p-o duas mensuras ... unam siliginis et unam avene.
MazZHerb p. 254 (a. 1327) : decimam ... suo p-o solvere tenebuntur.
BiblMuz XI p. 303 (a. 1529) : utriusque ... ecclesiae ... p-orum vicarii perpetui ... curam animarum, regimen et administrationem spiritualium ... habere debent.
b. diecezjanin; qui ad certam dioecesim pertinet, dioecesi adscriptus est
GALL p. 150, 19 : sermo divinus suis p-is ab episcopis predicatur.
B. parochianus , -i m. członek tzw. osady, przedstawiciel ludności chłopskiej, zamieszkałej na terenie osiedla, biorący udział przy rozgraniczaniu posiadłości ziemskich; parochiae (cf. s. v. II) legatus Słownik Staropolski V 632b,23 (e ms. quodam a. 1403) : Petrassius ... deducere debet p-os vulgariter osadam, qui granicies predictas deducent.
TPaw VII p. 4 (a. 1418) : Stanislaus... cum Symone... debent habere limitacionem in graniciebus suis ... Stanislaus debet habere suos p-os et Symon suos.
Ib. p. 242 (a. 1421) : camerarius recepit duos nobiles ad p-os ... interrogauerunt p-os Kaczcze eqs.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)