General
Full Entry
More

PARADISUS

Grammar
  • Formsparadisus, paradisius
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -i
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I.
    • 1.
      • a. + terrestris hortus, quo primi parentes, Adam et Ενa, commorabantur.
      • b. + caelestis caelum, Dei et angelorum et sanctorum sedes.
    • 2. quivis locus amoenissimus, beatissimus.
  • II. nat.+ granum paradisi fructus Amomi Meleguetae Rosc., qui ad cibos condiendos adhibebatur

Pełne hasło

PARADISUS s. PARADISIUS, -i m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • N.
  • K.
  • O.
[ de genere GŁOG. Alex. I fol. M VIIIt : paradisus terrestris et ... paradisus celestis ... est generis masculini, alio modo capitur paradisus pro quolibet loco aliqualiter iocundo ... et sic est generis feminini. ]
I.
1. propr.
a. terrestris et abs. : raj, ogród, w którym przebywali pierwsi rodzice, Adam i Ewa; hortus, quo primi parentes, Adam et Ενa, commorabantur.
b. caelestis et abs. : raj, niebo, siedziba Boga, aniołów i dusz zbawionych; caelum, Dei et angelorum et sanctorum sedes.
2. meton. et in imagine: raj, miejsce urocze, szczęśliwe; quivis locus amoenissimus, beatissimus.
Constr. ad 1-2: abs. vel sq. gen.
II. nat. granum paradisi owoc drzewa z rodziny imbirowatych, używany jako przyprawa; fructus Amomi Meleguetae Rosc., qui ad cibos condiendos adhibebatur
RachJag p. 157 (a. 1393) : pro IV libris granorum p-ii.
Ib. p. 215 (a. 1395) : pro II libris granorum p-ii.
Cf. GLr I p. 132 .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)