General
Full Entry
More

ORIUNDUS

Grammar
  • Formsoriundus, oriendus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
Meaning Outline
  • originem ducens, ortus.
    • a.
    • b.
    • c.
    • d.
    • e.
    • f.

Pełne hasło

ORIUNDUS et ORIENDUS, -a, -um adi.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • NGl.
  • H.
wywodzący się, pochodzący; originem ducens, ortus. Occurrit praec. in iuncturis oriundum esse; simili sensu exire ( KomKadł p. 326 ) , procedere ( VINC. p. 364 ).
Constr.
a. sq. abl., v. gr. Cracovia ( GLcerv p. 661 ).
b. sq. ab.
c. sq. de :
KsgKaz p. 222 (a. 1389) : Mathias ... o-us de Quaczala.
RHer III p. 13 (a. 1419) : Albertus ... de nostra proclamatione ... processit et est o-us.
Cf. Th. IX 2,1006,71 sqq.
d. sq. in c. abl.
*KodWp I p. 236 (a. 1248) : in cuius fuerit dyocesi o-us.
Lites I p. 234 (a. 1339) : pater suus et avus ... fuerunt in dicta terra ... o-i.
Cf. Th. IX 2,1006,77 sqq.
e. sq. prope :
MPH V p. 834 (saec. XVI) : prope opidumKiecko o-us.
f. sq. adv. loci.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)