General
Full Entry
More

NUNC

Grammar
  • Formsnunc
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
  • Part of Speechadverb
Meaning Outline
  • I. propr. hoc tempore, in praesenti.
    • α. + in
    • β. praesens, hic.
    • α. + formale
    • β. + primum
    • γ. + signatum
  • II. transl.
    • 1. sed, ergo,at (saec. XVI in.)
    • 2. ergo, igitur (saec. XVI).
  • III.
    • 1.
      • a.
      • b.
      • c. + nunc nunc cum ... tum.
      • d. + ut nunc rebus sic stantibus, praesenti rerum statu.
    • 2.
      • a.
      • b.
    • 3.
      • a. + proxime (proximum) nunc venturus qui hanc diem proxime sequitur
      • b. + nunc proximo proximo tempore, proximo iudicio
      • c. + nunc tempore tum, illo tempore
      • d. + nunc temporis hoc, praesenti tempore

Pełne hasło

NUNC adv.
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • L.
  • A.
I. propr. teraz, obecnie, w tej chwili; hoc tempore, in praesenti. Glossa Pol.
RFil XXIV p. 73 (saec. XV) : n-c «nine».
Occ.
α. per abundantiam repetitur( Tom. IX p. 12, a. 1526 : nunc nunc), vel additur in (
KsgŁawKr p. 17, a. 1367 : manebit quietus ... in n-c et semper).
β. loco adi. obecny, teraźniejszy; praesens, hic.
Praec. phil. t. t. (loco subst. cf. Gr.
τὸ νῦν) moment jako punkt w czasie; temporis punctum
STOB. Parv. fol. D IIa : inter duo n-c cadit tempus, in quo sunt infinita n-c.
WROCŁ. Epit. fol. e IVb : tempus diuiditur et continuatur per n-c, quia sicut se habet punctus ad lineam, ita n-c ad tempus.
Ib. fol. e Va : n-c est numerus illius, quod fertur, id est mobilis.
Ib. fol. k IIa : omne n-c in tempore est principium futuri et finis preteriti, eo quod omne n-c habet ante et post et prius et posterius.
Syn.
instans temporis ( ib. fol. e Va).
Additur gen.
temporis ( id. EpitConcl fol. b IIIa ; ; in tempore id. Epit. fol. k IIa ), diei ( ib. fol. e IVb ).
Opp.
aeternitatis ( id. EpitConcl fol. b IIIa ). Distinctiones potiores physicum (opp. vulgare id. Epit. fol. h IIa: n-c physicum ... est illud ... quod est indiuisibile copulans partes temporis adinuicem ... n-c vulgare ... est pars preteriti vel futuri propinqua parti n-c ); porro distinguitur
α. formale
ib. fol. e IIb : n-c ... formale est discretio anime, qua discernitur prius et posterius in motu (opp. materiale et subiectivum ib. infra : n-c manet in toto tempore ... hoc est verum de n-c subiectiuo et materiali, non autem de n-c formali).
β. primum ( ib. fol. k IIa: primum n-c, quo incepit tempus ); opp. praesens ( ib. fol. f Ia ).
γ. signatum
ib. fol. e IVb: hora XXIIII potest dici n-c signatum ipsius diei naturalis, quia terminat diem naturalem.
Praeterea initians (opp. continuans, terminans ib. fol. e IVb) , continuativum(opp. terminativum vel terminatum, cf. su pra II 1189,55 sqq. et WROCŁ. Epit. fol. e IIb) .
II. transl.
1. a tymczasem, ale teraz; sed, ergo,at (saec. XVI in. ).
2. więc, w takim razie, a zatem; ergo, igitur (saec. XVI).
III. in certis quibusdam iuncturis et locut. ad I—IIspectantibus
1.
a. hic et nunc cf. supra II 751,26 sqq.
b. nunc et ammodo cf. supra I 484,25 sqq.
c. nunc ... nunc już to ... już to; cum ... tum. Glossa Pol.
RFil XXIV p. 363 (saec. XV med.) : n-c «tele» superbum, n-c «thele» elatum ... n-c «thele» luxuriorum.
d. ut nunc jak na razie, w obecnym stanie rzeczy; rebus sic stantibus, praesenti rerum statu.
N.
bonum ut nunc dobro chwilowe, doraźne; momentaneum
VITELO Epist. p. 6 : est anima dirigens se ipsam secundum potentiam intellectivam a bono ut n-c momentaneo ad simplex bonum.
Ib. supra: incipit anima hominis esse perversa ... et movetur a bono ut n-c et movet corpus ad prosecutionem illius, relicto bono simpliciter, essentialiter movente.
Ita saepius. Simili sensu consequentia ( supra II 1035,16 sqq. et BYSTRZ. Top. fol. s VIIIa) , inesse ( supra V 496,54 sqq.).
2.
a. ex nunc, cf. supra III 1423,55 sqq.
b. pro nunc, cf. infra PRO NUNC.
3.
a. de die certa proxime (proximum) nunc venturus najbliższy (od teraz); qui hanc diem proxime sequitur
KsgŁawKr p. 2 (a. 1365) : pecuniam super festum Pasce proxime n-c venturum persolvere.
StPPP VIII p. 47 (a. 1381) : terminum ad colloquium proximum n-c venturum habent.
Ib. p. 365 (a. 1394) : ad primos terminos n-c venturos post diem b. Alberti n-c venturum.
Ita saepius.
b. nunc proximo w najbliższym czasie, w czasie najbliższych roków sądowych; proximo tempore, proximo iudicio
StPPP VIII p. 273 (a. 1388) : Henricus dixit se non habere terminum Cracouie n-c proximo.
c. nunc tempore wtedy; tum, illo tempore
DokKKr I p. 264 (a. 1401) : n-c tempore ipse occupavit et rapuit ipsas decimas.
d. nunc temporis teraz, w chwili obecnej; hoc, praesenti tempore
ArPrawn X p. 305 (a. 1410) : requirentes si ... Martinus ab ipsis n-c temporis in presenti termino wlt recipere fassiones per iuramenta.
Ib. infra: n-c temporis locum non habet appellandi et provocandi contra sentenciam.
APozn I p. 431 (a. 1470) : fideiusserunt pro Paulo ... qui n-c temporis non est presens.
KOMOR. Fr. p. 159 : dicebant non esse necessaria talia signa n-c temporis, quia mater Ecclesia est in fide radicata.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)