- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
I.
(de rebus) zmienność, zdolność do zmiany;
condicio rei, quae mutari potest,
v.
gr. fortunae
(saec.
XV), rerum (temporalium:
CodEp III
p. 112, a.
1461
;
WROCŁ. EpitConcl fol. a Va),
;
temporis (
DokMp VIII
p. 343, a.
1291
et passim in arengis
diplomatum;
cf.
Th. VIII 1716,27). Simili sensu per abundantiam mutabilitatis
vicissitudo (
SCARB. Sap. III
p. 318
).
II.
(de hominibus)
zmienność,niestałość; levitas,
inconstantia (saec.
XVI).