- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
- N.
- K.
I.
abstr. śmiertelność,
natura ludzka śmierielna;
hominum mortalium natura, moriendi
necessitas.
Saepe additur hominum, humana.
Praec.
α.
saepe dicitur de Christo nostrae mortalitatis tunicam contexente (
KodKKr II
p. 80,
a. 1381)
sim.
β.
in imagine de hoc mundo
KodWp VII p. 389 (a. 1408) : in hac m-is walle et labili tellure.
γ.
i. paene q. condicio humana (mortalis)
ArPrawn V p. 417 (a. 1389) : Katherina ... terciam partem ... debet recipere, si quid in eo marito contigerit m-is.
AGZ XIII p. 115 (a. 1442) : filius ... potest sibi vituperare sicut solus pater, et hoc si aliquid m-is de sui patre permiserit.Cf. KodMp IV p. 401 (a. 1442). Cf. etiam eodem sensu mortalitatis debitum solvere ( DokMp VII p. 129, a. 1423 , tunica exui ( StPPP X p. 50, saec. XV in.) , tunicam induere ( MPH III p. 294, a. 1450).
δ.
ludzkość; genus
hominum, homines
mortales.
II.
concr.
1.
śmierć, umieranie,śmiertelność;
mors,obitus, decessus.
N.
liber mortalitatum
sensu non satis certo inter libros professoris theologiae enumeratur
KodUJ IV p. 3 (a. 1507) : liber m-um elegantissimus, item Decretales scriptae in papiro etc.
2.
pomór, zaraza; pestis,
pestilentia (vulgo).
3.
kara śmierci; poena
capitis
CorpJP III p. 446 (a. 1519) : quicunque patraverit factum mortale seu criminosum, solus debet subici m-i.