General
Full Entry
More

MANSUETUS

Grammar
  • Formsmansuetus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. cicur, domitus (saec. XV).
  • II.
    • 1. placidus, mitis, clemens.
    • 2. + I—II opportunus, commodus.

Pełne hasło

MANSUETUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • A.
  • N.
I. (de animalibus) oswojony, obłaskawiony; cicur, domitus (saec. XV).
II.
1. (de hominibus) łagodny, łaskawy; placidus, mitis, clemens.
Constr.
a. abs. b. sq. dat.
2. (de rebus) pożądany; opportunus, commodus. Glossae ad I—II :
RFil XXIV p. 69 (a. 1415) : m-us «crothki, laßcavi».
Ib. p. 350 (a. 1434) : miro modo m-us «welmi dzywno vtulny».
Ib. p. 363 (a. 1446) : ostium m-um «powolnye».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)