- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
- N.
I.
1.
związany z jakimś miejscem (miejscowością);
qui loci alicuius est, ad singula
quaedam loca
pertinet.
N.
exactio :
CodEp III p. 427 (a. 1496) : ad relevandum reipublice statum ... decretum est, ut exacciones personales atque 1-es ... quelibet persona ... regnum inhabitans nostrum ... exolvat.
2.
a.
gram. nomen
(adverbium): określający
miejsce; locum
significans.
b.
log.
określający miejsce,
miejscowy; qui locum designat
WROCŁ. Dial. fol. C IIb : quaedam est propositio ipotetica rationalis ... quedam temporalis, quedam 1-is.
Ib. fol. C IIIa : propositio 1-is est illa, in qua coniunguntur due propositiones cathegorice per aduerbium 1-e, vt: Socrates currit, vbi Plato disputat.
II.
związany z przestrzenią, prze
strzenny; ad spatium pertinens
1.
(sensu communi) v.
gr. distantia, situs.
2.
phil.
a.
odbywający się w przestrzeni; qui
in spatio fit,
v.
gr. motus, transmutatio.
b.
ograniczony w przestrzeni; spatio quodam
circumscriptus
MARTIN. OP. Serm. p. 109 nlb. : Christus excelsus factus est paruulus, immensus factus est 1-is.
WROCŁ. EpitConcl fol. h IIIa : Deus non est 1-is nec circumscriptibilis loco.
Inde
subst.
locale,,
-is
n.
:
ib. fol. h IIIa: 1-e dicitur illud, quod sequitur leges loci.