- Th. (rec.),
- Bl.
- B.
- L.
- N.
I.
abstr. pomoc,
wsparcie, ratunek; adiumentum, auxilium
NIC. POL. p. 152, v. 6 : sumat per os medicinam, qui patitur torturam oris ... et capiat frequenter; maximum enim assequitur i-um.
DŁUG. Op. p. 162 : matrona quatuordecim annis nullum suae calamitatis sensit i-um.Occ. rodzaj ciężaru prawa książęcego spoczywającego na właścicielu wsi; iuris ducalis munus, ad quod vici possessor obligatus erat
KodWp II p. 85 (a. 1278) : ab expedicione vero monasterium idem et omnes incole ... in terra nostra et extra terram quocumque evenerit, nec ad currum nec ad aliquod i-um vel ad castrum edificandum erunt obligati.
SołtPodh p. 8 (a. 1416) : communitas autem cmethonum et incolarum pro expedicionis i-o duodecim caseos magnos nobis vel capitaneo nostro Czorstinensi ... dare et solvere sint adstricti.Cf. ADIUVAMENTUM
II.
concr.
1.
to, na czym się coś opiera, podpora;
fulcrum
RachWaw p. 123 (a. 1529) : pro 2 scamnis cum i-is alias «s podthporamy» ante mensam ... grossos 16.
2.
narzędzie?
i. q. instrumentum?
CIOŁ. Lib. II p. 170 : dicti ciues sibi ligna, cannas, carpentarios et alia j-a pro arte sua necessaria prouidebunt.