- B.
- L.
phil.
cognitio
poznanie drogą bezpośredniego oglądu;
quae intuitione (cf.
s.
v. I 1 β)
consistit
JAC. PAR. Tract. fol. D IVb : animae in purgatorio ... adhuc sunt alienę ab illa cognitione saltem i-a, licet forte cognoscere possunt diminutionem poenarum eis factam et ex illo eliciunt suffragia pro eis facta (cf. ib. supra licet animae in coelo cognoscant pręces uiuentium ... ex speculo Trinitatis cognitione diuina).
STOB. Parv. fol. G VIIa : cognitio sensuum exteriorum causatur immediate a re extra, vt est presens et existens in sua propria existentia et ideo cognitio eorum est i-a.
Opp.
abstractiva
ib. : cognitio sensuum interiorum non solum causatur a re sic presente deforis, sed etiam a specie rei sensibilis in ipso sensu interiori existente ... a quo patet, quod habent cognitionem non solum i-am, sed etiam abstractiuam.