General
Full Entry
More

INTERROGATIO

Grammar
  • Formsinterrogatio, interrogacio
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -onis
  • Part of Speechnoun
  • Genderfeminine
Meaning Outline
  • I. actus aliquem interrogandi, quaestio.
  • II. iur.
    • 1. causae cognitio, quae interrogando fit.
    • 2. med. actus de iure consulendi (iudicem superiorem)

Pełne hasło

INTERROGATIO s. INTERROGACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
I. pytanie, zapytanie; actus aliquem interrogandi, quaestio.
Praec. phil.
t.t. pytanie, zdanie lub wyrażenie pytajne; definitur
GŁOG. Anal. fol. 81a : i-o est propositio sumpta ante actualem sylogisationem cum signo quesitiuo.
WROCŁ. Dial. fol. 1 IIb : i-o est propositio probabilis accepta cum signo et nota i-is.
BYSTRZ Top. fol. p IVb: i-o potest accipi multipliciter: uno modo pro actione interrogantis, secundo pro passione rei interrogate, tertio pro aggregato ex signo interrogatiuo et proposicione interrogata, quarto pro proposicione interrogatiua.
Dicitur
dialectica (
BYSTRZ. Log. fol. C IVa : dyalectica i-o proposicionis est petitio),
syllogistica (
GŁOG. Anal. fol. 81a : idem est i-o sylogistica et propositio contradictionis);
praeterea
geometrica (
BYSTRZ. AnalPost fol. f IVa) , musica ( ib. ).
N. constr.
a. sq. oratione recta
StSyn III p. 5 : sine i-e illa: «abrenuntias» etc., dicendo tamen oraciones.
Cf. Th. VII 1, 2226, 78 sq. b. sq. gen. obi. (cf. supra 77 ). c. sq. enunt. interrog.
DŁUG. Hist. V p. 47 : a Polonorum ... proceribus quaestio et i-o tunc in Lituanos mota et proposita est, an vellent amplius ... sub uno rege ... esse.
II. iur. t.t.
1. przesłuchanie w toku postępowania dowodowego; causae cognitio, quae interrogando fit. Cf. INTERROGO II 1.
2. zasięgnięcie porady prawnej fu sędziego wyższej instancji); actus de iure consulendi (iudicem superiorem)
StPPP II p. 402 (a. 1434) : ex i-e ad dominum palatinum ... data et ipsius informatione, decernimus lucrum Nicolao.
AGZ XII p. 192 (a. 1449) : causam domini acceperunt ad interrogandum ad dominos superiores ... quam i-em facere debent eodem festo s. Gregory.
Ita saepissime usque ad saec. XVI med. Cf. INTERROGO II 2.
N. locut.
interrogationem (ad iudicem superiorem) accipere ((supra 30 ; ;recipere: AGZ XVII p. 53, a. 1471) , dare ( supra 28 ), expedire ( ArPrawn VI p. 114, a. 1554) , facere ( AGZ XII p. 192, a. 1449).
Opp. (de iudice superiore)
interrogationem informare ( StPPP II p. 860, a. 1487) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)