General
Full Entry
More

INTERROGATORIUS

Grammar
  • Formsinterrogatorius
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. qui interrogationem in se continet
  • II. iur.+ terminus ad consulendum aliquem de iure protelatus

Pełne hasło

INTERROGATORIUS, -a, -um
  • F.
  • Th. (rec.)
I. zawierający zapytanie; qui interrogationem in se continet
Tom. X p. 219 (a. 1528) : in quo exemplo litterarum ... sunt quaedam obscure posita ... ut a maiestate vestra ... facilius intelligantur, describi quoque feci i-as quasdam clausulas.
II. iur. terminus odłożony dla zasięgnięcia porady prawnej; ad consulendum aliquem de iure protelatus
AGZ XIV p. 476 (a. 1456) : procurator Nicolai ... aspexit terminum i-um cum Andrea ... pro feno de prato ... recepto.
Ib. XVII p. 227 (a. 1486) : omnes termini ... cittatorii et concitatorii alias «przypowyesczonye» et i-ii et diffiniendi, qui hodie fore debuerunt, positi sunt in duabus septimanis.
Ib. XVI p. 299 (a. 1500) : nobilis Iohannes ... actor attentavit terminum i-um contra nobilem Sigismundum, prout pie memorie generosus Nicolaus ... et ... Clemens ... acceperant ad interrogandum.
N.
sententia (decyzja) uzyskana na podstawie porady prawnej; e consultatione de iure lata:
ib. XIX p. 396 (a. 1491) : tunc tu iudicium accedens, non interrogans iudicium de i-a sententia prefate controversie in lucro ipsius ... Valentinum iuxta cittacionem ipsius condempnasti.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)