w niewłaściwym, nieodpowiednim momencie (czasie,
porze);
i. q. non tempestive (saec. XV—XVI) .
Inde: (
zbyt) późno;
serius
AAlex p. 495 (a. 1505) : licet i-e, sciverit tamenmaiestas sua motus istos regni huius.
AKap p. 137 (a. 1556) : de ... cive ... qui iam multos pestiferos et suspectos libros divendit, quia i-e huic rei obviatum est, consultum dominis esse videretur, ut sua reverendissima dominatio contra eundem ad executionem ... procedere mandet.
StPPP XI p. 633 (a. 1562) : volentes itaque huic malo i-e licet obviare, tale decretum in eos statuimus (cf. Th. VII 1, 2110, 16 ).