- F.
- Th.
phil.
t. t. taki, który może ulec wzmożeniu, podległy wzmożeniu, nasileniu; qui intensior fieri
potest
BYSTRZ. Log. fol. i Ia : differentia non est i-is et remissibilis, id est non suscipit magis et minus.
GŁOG. Alex. I fol. LI VIIa : participium significat rem i-em, quia dicitur: magis amans.
Id. Don. fol. E 3b: gradus comparationis est nomen concretiue significans dispositionem i-em vel remissibilem, augmentabilem vel diminuibilem.Ita passim in textibus phil.
Opp.
remissibilis (cf.
supra 10
et 15
).