- F.
- Th.
- Bl.
- A.
- N.
I.
intrans.
1.
propr. skoczyć,
wskoczyć, wpaść, rzucić się na (w) coś;
saliendo inire, incidere,
impetere.
Occ.
sq.
in
c.
acc.
(personae)
ogarnąć; de spiritu Dei
animam occupante (saec.XV).
2.
transl. rzucać
się, napadać na kogoś (coś); aggredi, incurrere,
irruere, invadere.
Additur
hostiliter :
DŁUG. Op. p. 320 : Valachorum ... natio ... frequenter in oppidum Antiquae Sandecz hostiliter ... i-bat.
Constr.
ad 1—2:
a.
sq.
dat.
b.
sq.
abl.
c.
sq.
contra :
ModlWW p. 12 : distrue ... dolum, quo contra me i-unt.
ARect I p. 186 (a. 1482) : baccalarius i-yt contra eundem eumque per crines traxit.d. sq. de et super :
MARTIN. OP. Serm. p. 470 nlb. : i-ijt de sepulcro illius bufo ... super ... pavimentum.e. sq. in c. acc.
II.
trans.
1.
wskakiwać (zwł. na konia), wpadać, przyskakiwać dokądś; saliendo aliquo
inire,
praec. equum ascendere.
2.
napadać;
aggredi, irruere
KADŁUB. p. 84 : latrunculi Polonie conterminia manu valida i-unt.
ChrMP p. 495 (= p. 28, 23 Kiirb.) : Maritimorum exercitus valida manu fines Poloniae i-unt.
AAlex p. 548 (a. 1506) : filii czaris Tartarie ... nuper subito i-erant dominium ... nostrum.Cf. Th. VII 1,1910,78— 80.
3.
dochodzić do czegoś (o kopcach granicznych);
attingere, contingere
VL p. 119 (a. 1436) : quando limes ille fluvium Notesz et Birzwennik i-et, ipse fluvius Bierzwennik medius erit limes perpetuus inter regnum Poloniae et terras Novae Marchiae.