General
Full Entry
More

INQUAM

Grammar
  • Formsinquam
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
  • Part of Speech
Meaning Outline
  • I. + dicens instruens ( dicendi dico (praeter bonorum auctorum usum frequenter verbis citatis antepositum)
  • II. usurpatur vi explicativa; ubi vox quaedam per emphasim repetitur.

Pełne hasło

INQUAM verbum defectivum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • A.
[ap. nos occurrunt formae: ind. praes. 1. sg. inquam. 2. sg. inquis. 3. sg. inquit. 3. pl. inquiunt. 3. sg. ind. impf. inquiebat. ind. fut. 2. sg. inquies ( CRIC. p. 167, v. 2 ). 3. pl. inquient ( IANIC. p. 269 ). Cf. Th. VII 1,1764,17 sqq. part. praes. inquiens, -ntis ( ArPrawn I p. 225, saec. XV in.in et vulgo, cf. Th. VI11,1764,31 sqq.). item praeter bonorum auctorum usum: 1. sg. ind. Praes. inquio ( BRUNO Qfr p. 394 = 36,19 K., cf. Th. VII 1,1764,31 sqq.).
N. doctrinam gram. m. ae.
GŁOG. Alex. I fol. T Ia : verbum defectivum inquio habet inquio, inquis, inquit, inquimus et inquiunt in praesenti indicativi modi; inquam, inquies et inquiet in futuro; inque in imperativo, et alijs temporibus caret; inquio est tertie coniugationis.
Ib. fol. T Ia : inquio vult per -iam recte formare futurum
.]
I. mówię, powiadam; dico (praeter bonorum auctorum usum frequenter verbis citatis antepositum). Additur dicens ( KsgMaz I p. 73, a. 1407 : Albertus i-it dicens: ego nolo iurare) vel instruens (
AKapSąd III p. 265, a. 1499 : Christus ... fideles suos ... instruens i-it).
Vice verbi dicendi prorsus fungi videtur
KADŁUB. p. 58 : Boleslaus sic i-bat.
StSyn III p. 12 : de quo beatus Jacobus apostolus i-it.
IO. VISL. p. 194, v. 247 : rex ... sic fratri verbis ... indignantibus i-it.
Constr.
a. sq. oratione recta.
N. addito
quod :
KsgMaz I p. 25 (a. 1403) : ipse i-it, quod nolo.
b. sq. de, cf. c. sq. acc. c. inf. d. sq. quasi:
ZabDziej I p. 60 (a. 1454) : i-ns quasi haberet pecuniam in agro, quem ... Johannes tenebat.
II. 1. sg. ind. praes. inquam pełni funkcję partykuły wzmacniającej, służącej do podkreślenia lub wyjaśnienia wyrazu powtórzonego; usurpatur vi explicativa; ubi vox quaedam per emphasim repetitur.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)