- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
I.
propr. zapalać,
wzniecać ogień; incendere, flammam mittere.
Glossa
Pol.
RFil XXIII p. 276 (a. 1450) : i-ta «zazona».
II.
in imagine et
transl.
1.
zapalać, zagrzewać, podniecać; incendere, incitare.
N. in malam
partem
CodVit p. 737 (a. 1426) : paucissimi reperiri poterint electores, quos aut favor illicitus non inducat, aut spiritus symonie non i-et.
AKapSąd II p. 136 (a. 1442) : nescitur, quo spiritu ductus aut qua temeritate i-tus ... evocabat ipsam dominam ad pugnam.
Constr.
a.
sq.
acc.
b.
sq.
abl.
c.
sq.
ad.
d.
sq.
contra:
*KodWp I p. 140 (a. 1234) : succensa velut ignis impietas contra ecclesias ... validius i-etur.
e.
sq.
in
c.
acc.
2.
rozpalać gorączką; febri
incendere (saec.
XVI).