General
Full Entry
More

INFATUATUS

Grammar
  • Formsinfatuatus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. evanidus, sapore carens, insipidus [(alluditur praec. ad Matth. 5,13)].
  • II. fatuus, deceptus aliqua re, insipiens, stolidus

Pełne hasło

INFATUATUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Dc.
  • L.
I. zwietrzały, niesmaczny; evanidus, sapore carens, insipidus [(alluditur praec. ad Matth. 5,13)].
II. omamiony czymś, głupi, niemądry, tępy; fatuus, deceptus aliqua re, insipiens, stolidus
KADŁUB. p. 172 : ut, quid sibi virtutis desit, ex i-is aliorum sensibus condiscat.
ArHist V p. 242 (a. 1332) : monialis fuit totaliter i-a et in racione destructa.
SSrSil I p. 174 (a. 1398) : sub iniquis et i-is rectoribus, qualiter ipsa ecclesia et stetisset et crevisset.
Ita saepius. Cf. Th. VII 1,1355,20 sqq.
N. sq. abl.
DŁUG. Hist. V p. 472 : nostro vel assentatorum nostrorum i-i iudicio.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)